A A A
Zainicjowany w ubiegłym roku Szlak Tradycyjnego Rzemiosła to dzieło etnologów z Fundacji NADwyraz.
- Zgromadziliśmy informacje o artystach ludowych i rzemiosłach tradycyjnych i wytyczyliśmy nowe trasy turystyczne w Małopolsce. Do pierwszej grupy osób dotarliśmy dzięki współpracy z Muzeum Etnograficznego w Nowym Sączu. Potem dzięki tym kontaktom, docieraliśmy do kolejnych twórców – opowiada Karolina Luksa, z Fundacji NADwyraz. Nowy produkt turystyczny Małopolski to blisko 40 miejscowości, 80 twórców i ponad 21 rzemiosł spiętych w cztery trasy pod szyldem twórczości ludowej.
„Na Szlaku, oprócz muzeów, skansenów czy izb regionalnych, znalazły się w szczególności pracownie, warsztaty i domy twórców, w których zawsze mile widziani goście mogą podziwiać ich dzieła, wysłuchać opowieści o dawnych technikach rzemieślniczych, aktywnie uczestniczyć w pokazach i warsztatach, jak również zakupić lub zamówić gotowe wyroby” – zaznaczają w opisie Szlaku jego koordynatorki z Fundacji NADwyraz.
Szlak pozwala na bezpośredni kontakt z autorami tradycyjnych zajęć takich jak bibułkarstwo, hafciarstwo czy garncarstwo oraz zawodami odchodzącymi w przeszłość, choćby spotykaną coraz rzadziej sztuką bednarstwa czyli wyrabiania z drewna pięknie zdobionych naczyń, mebli i innych przedmiotów.
- Oferta turystyczna Szlaku Tradycyjnego Rzemiosła skierowana jest do ludzi młodych, którzy chcą w aktywny sposób spędzać wolny czas oraz do rodziców, którzy chcą pokazać dzieciom coś innego niż kolejny multipleks. Dzięki możliwości odwiedzenia twórców w miejscach, gdzie na co dzień pracują, Szlak pozwala na włączenie się w poznawanie tradycyjnego rzemiosła – mówi Karolina Luksa.
Szlak podzielono na cztery trasy: Suską, Limanowską, Sądecką i Gorlicką. Bogaty i szczegółowy opis (wraz z krótkimi notkami na temat każdego z twórców, galeriami zdjęć, opisem rzemiosł, informacjami na temat dojazdu i spisem aktualności związanych z Szlakiem) można znaleźć na stronie promującej projekt – www.szlakrzemiosla.pl. Wkrótce do punktów informacji turystycznej w Krakowie trafią foldery zbierające najważniejsze informacje na temat Szlaku. Szlak jest oznakowany. - Każdy z twórców dostał tablice z informacją o Szlaku i z tego co wiemy, spora część twórców oznakowała nimi swoje domy – mówi Karolina Luksa. Fundacja pracuje też nad wydaniem przewodnika na temat Szlaku.
Co warto zobaczyć? Może metrowe kowadło Władysława Raczka z Pisarzowej, który w ciągu 10 dni potrafi wykonać 20 siekier lub hafciarkę Annę Kozianą z Makowa Podhalańskiego, której wyroby według własnego projektu są tak popularne, że nie kładzie się spać przed północą? Albo odwiedzić tokarnię Antoniego Warzechy i zobaczyć jak pracochłonne jest ręczne wytworzenie najstarszego wynalazku człowieka – koła. Różnorodność lokalnych tradycji rękodzielniczych jest ogromna. To co wybierze turysta, zależy wyłącznie od jego zainteresowań.
- Dla mnie najciekawsze było dziegciarstwo – mówi Karolina Luksa. – Kiedy zobaczyłam zdjęcia przedstawiające na czym polega to rzemiosło, zainteresowałam się procesem wytwarzania dziegciu. Wcześniej nie wiedziałam do końca, do czego właściwie służy. Z pewnością warto zobaczyć jak powstaje koronka klockowa. Magdalena Cięciwa, która zajmuje się ich wyrobem, jest jedynym takim twórcą włączonym do naszego Szlaku –kontynuuje przedstawicielka Fundacji. Koronka klockowa od tradycyjnej różni się przede wszystkim techniką – nić okręcana jest na specjalne wałeczki, z których robi się potem przeplatankę. - Trudno to dokładnie wytłumaczyć, warto zobaczyć – zachęca Luksa.
Część twórców ludowych związanych z Szlakiem organizuje warsztaty, lekcje etnografii dla dzieci, ma swoje mini – sklepiki lub sprzedaje wykonywane przez siebie przedmioty do galerii i sklepów z pamiątkami. Inni kultywują tradycyjne rzemiosło na mniejszą skalę, ale i jedni, i drudzy są przygotowani na wizyty turystów. Aby umówić się na warsztaty najlepiej zadzwonić do wybranej osoby i ustalić termin.
Szlak Tradycyjnego Rzemiosła jest projektem rozwojowym. – Każdy, kto spełnia kryteria twórcy ludowego może się do nas zgłosić i włączyć ze swoją działalność do naszego projektu – podkreśla Karolina Luksa. Szlak wzbogacają liczne imprezy towarzyszące: warsztaty i pokazy w miejscowościach objętych programem, konkursy i prezentacje twórców.
Powstanie Szlaku było możliwe dzięki dofinansowaniu m.in. z Województwa Małopolskiego, Programu Operacyjnego Fundusz Inicjatyw Obywatelskich i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Joanna Jałowiec
Źródło: www.turystykamalopolska.pl
- Zgromadziliśmy informacje o artystach ludowych i rzemiosłach tradycyjnych i wytyczyliśmy nowe trasy turystyczne w Małopolsce. Do pierwszej grupy osób dotarliśmy dzięki współpracy z Muzeum Etnograficznego w Nowym Sączu. Potem dzięki tym kontaktom, docieraliśmy do kolejnych twórców – opowiada Karolina Luksa, z Fundacji NADwyraz. Nowy produkt turystyczny Małopolski to blisko 40 miejscowości, 80 twórców i ponad 21 rzemiosł spiętych w cztery trasy pod szyldem twórczości ludowej.
„Na Szlaku, oprócz muzeów, skansenów czy izb regionalnych, znalazły się w szczególności pracownie, warsztaty i domy twórców, w których zawsze mile widziani goście mogą podziwiać ich dzieła, wysłuchać opowieści o dawnych technikach rzemieślniczych, aktywnie uczestniczyć w pokazach i warsztatach, jak również zakupić lub zamówić gotowe wyroby” – zaznaczają w opisie Szlaku jego koordynatorki z Fundacji NADwyraz.
Szlak pozwala na bezpośredni kontakt z autorami tradycyjnych zajęć takich jak bibułkarstwo, hafciarstwo czy garncarstwo oraz zawodami odchodzącymi w przeszłość, choćby spotykaną coraz rzadziej sztuką bednarstwa czyli wyrabiania z drewna pięknie zdobionych naczyń, mebli i innych przedmiotów.
- Oferta turystyczna Szlaku Tradycyjnego Rzemiosła skierowana jest do ludzi młodych, którzy chcą w aktywny sposób spędzać wolny czas oraz do rodziców, którzy chcą pokazać dzieciom coś innego niż kolejny multipleks. Dzięki możliwości odwiedzenia twórców w miejscach, gdzie na co dzień pracują, Szlak pozwala na włączenie się w poznawanie tradycyjnego rzemiosła – mówi Karolina Luksa.
Szlak podzielono na cztery trasy: Suską, Limanowską, Sądecką i Gorlicką. Bogaty i szczegółowy opis (wraz z krótkimi notkami na temat każdego z twórców, galeriami zdjęć, opisem rzemiosł, informacjami na temat dojazdu i spisem aktualności związanych z Szlakiem) można znaleźć na stronie promującej projekt – www.szlakrzemiosla.pl. Wkrótce do punktów informacji turystycznej w Krakowie trafią foldery zbierające najważniejsze informacje na temat Szlaku. Szlak jest oznakowany. - Każdy z twórców dostał tablice z informacją o Szlaku i z tego co wiemy, spora część twórców oznakowała nimi swoje domy – mówi Karolina Luksa. Fundacja pracuje też nad wydaniem przewodnika na temat Szlaku.
Co warto zobaczyć? Może metrowe kowadło Władysława Raczka z Pisarzowej, który w ciągu 10 dni potrafi wykonać 20 siekier lub hafciarkę Annę Kozianą z Makowa Podhalańskiego, której wyroby według własnego projektu są tak popularne, że nie kładzie się spać przed północą? Albo odwiedzić tokarnię Antoniego Warzechy i zobaczyć jak pracochłonne jest ręczne wytworzenie najstarszego wynalazku człowieka – koła. Różnorodność lokalnych tradycji rękodzielniczych jest ogromna. To co wybierze turysta, zależy wyłącznie od jego zainteresowań.
- Dla mnie najciekawsze było dziegciarstwo – mówi Karolina Luksa. – Kiedy zobaczyłam zdjęcia przedstawiające na czym polega to rzemiosło, zainteresowałam się procesem wytwarzania dziegciu. Wcześniej nie wiedziałam do końca, do czego właściwie służy. Z pewnością warto zobaczyć jak powstaje koronka klockowa. Magdalena Cięciwa, która zajmuje się ich wyrobem, jest jedynym takim twórcą włączonym do naszego Szlaku –kontynuuje przedstawicielka Fundacji. Koronka klockowa od tradycyjnej różni się przede wszystkim techniką – nić okręcana jest na specjalne wałeczki, z których robi się potem przeplatankę. - Trudno to dokładnie wytłumaczyć, warto zobaczyć – zachęca Luksa.
Część twórców ludowych związanych z Szlakiem organizuje warsztaty, lekcje etnografii dla dzieci, ma swoje mini – sklepiki lub sprzedaje wykonywane przez siebie przedmioty do galerii i sklepów z pamiątkami. Inni kultywują tradycyjne rzemiosło na mniejszą skalę, ale i jedni, i drudzy są przygotowani na wizyty turystów. Aby umówić się na warsztaty najlepiej zadzwonić do wybranej osoby i ustalić termin.
Szlak Tradycyjnego Rzemiosła jest projektem rozwojowym. – Każdy, kto spełnia kryteria twórcy ludowego może się do nas zgłosić i włączyć ze swoją działalność do naszego projektu – podkreśla Karolina Luksa. Szlak wzbogacają liczne imprezy towarzyszące: warsztaty i pokazy w miejscowościach objętych programem, konkursy i prezentacje twórców.
Powstanie Szlaku było możliwe dzięki dofinansowaniu m.in. z Województwa Małopolskiego, Programu Operacyjnego Fundusz Inicjatyw Obywatelskich i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Joanna Jałowiec
Źródło: www.turystykamalopolska.pl
